logotyp

DKF Psycho mUWi ma przyjemność zaprosić Państwa na specjalny pokaz „Historii małżeńskiej” w reżyserii Noah Baumbacha!

Kiedy? 9 stycznia 2020 roku (czwartek)
Gdzie? Kino Muranów

„Historia małżeńska” to wnikliwy i pełen empatii obraz rozpadającego się małżeństwa i wspierającej się rodziny.

Został uznany za jeden z najlepszych filmów roku 2019 przez American Film Institute, The National Board of Review of Motion Pictures i magazyn „Time”. Doceniono go również podczas 77. ceremonii wręczenia Złotych Globów, na której został nominowany do nagrody w sześciu głównych kategoriach, w tym w kategorii „Najlepszy film dramatyczny".

Zwiastun filmu: https://www.youtube.com/watch?v=If9ziaw8U-s

Naszym gościem będzie dr hab. Anna Cierpka, wykładowca na Wydziale Psychologii UW, psychoterapeutka w Centrum Pomocy Profesjonalnej, która w swojej praktyce psychologicznej wykorzystuje założenia terapii systemowej i techniki terapii narracyjnej oraz opiekun Studenckie Koło Naukowe Psychoterapii "Dialog". Jej doświadczenie obejmuje rozwiązywanie problemów dotyczących relacji w parze i w rodzinie.

Przed pokazem porozmawiamy z dr hab. Anną Cierpką o owych problemach i ich rozwiązywaniu od strony profesjonalnej. Po pokazie natomiast zapraszamy Państwa na dyskusję z udziałem naszego gościa i podzielenie się refleksjami na temat filmu.

Bilety można zakupić w kasie kina lub też na stronie.

*Dyskusyjny Klub Filmowy “Psycho mUWi” to projekt realizowany przez Studenckie Koło Naukowe Psychoterapii "Dialog", działające na Wydziale Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego. Zapraszamy do śledzenia nas na stronie https://www.facebook.com/dkfpsychomuwi/?eid=ARCmL9__0WpywOepME0jS5xxBhKM1qb3JbyvUAVPez04d-iquuiewOoQ94aVSCWnFfBDLfOodmlT7zkn

SKN Psychoterapii "Dialog" pragnie poinformować wszystkich Zainteresowanych o zmianie sali, w której odbędzie się wykład "Relacja terapeutyczna w terapii schematów", zaplanowany na poniedziałek 13.01.

Zapraszamy do sali wykładowej 408, znajdującej się na IV piętrze Wydziału Psychologii UW.

Zachęcamy także do śledzenia wydarzenia na Facebooku, by pozostać na bieżąco ze wszystkimi informacjami: https://www.facebook.com/events/977029426023634/

Studenckie Koło Naukowe Psychoterapii "Dialog" we współpracy z Polskim Towarzystwem Psychoterapii Gestalt mają przyjemność zaprosić na wykład otwarty
„Leki a relacja terapeutyczna. Rola psychofarmakoterapii w perspektywie relacyjnej psychoterapii Gestalt”, który poprowadzi dr n. med. Jan Roubal.
Spotkanie odbędzie się 10.01. o godz. 19:20 i będzie tłumaczone na język polski.
Wstęp wolny, zapisy poprzez formularz: https://gestaltpolska.org.pl/pl/wyklad-otwarty-dr-n-med-jana-roubala-10-01-wydzial-psychologii-uw-w-warszawie

WCZESNE NIEADAPTACYJNE SCHEMATY A UZALEŻNIENIA BEHAWIORALNE WŚRÓD ADOLESCENTÓW I MŁODYCH DOROSŁYCH

Wczesne nieadaptacyjne schematy (early maladaptive schemas, EMS), rozumiane jako ogólne wzorce składające się z emocji, wspomnień i przekonań oraz dotyczące relacji osoby z innymi, wykształcone w dzieciństwie i utrwalane przez całe życie, stanowią podstawę konceptualizacji w terapii schematu (Schema Therapy, ST). Według koncepcji Younga, do ich powstawania prowadzi deprywacja podstawowych potrzeb emocjonalnych w dzieciństwie. Wykształcone EMS stają się podłożem zaburzeń osobowości lub specyficznych rysów osobowości nieprawidłowej.
W oparciu o powyższą teorię, Aloi i in. (2019) postanowili zbadać związki 18 wczesnych nieadaptacyjnych schematów, dzielonych na 4 obszary: (1) rozłączenie i odrzucenie (2) osłabiona autonomia i brak dokonań (3) nadmierna odpowiedzialność i zawyżone standardy (4) uszkodzone granice z uzależnieniami behawioralnymi (behavioral addictions, BA), a także ocenić postrzeganą jakość życia.
Przebadano grupę 637 osób w okresie późnej adolescencji oraz wczesnej dorosłości, doświadczających jednego z trzech typów uzależnień behawioralnych: uzależnienia od jedzenia (food addiction, FA), problemu hazardu (gambling disorder, GD), lub uzależnienia od internetu (internet addiction, IA). Użyto testów sprawdzających natężenie zachowań problemowych oraz kwestionariusza oceniającego postrzeganą jakość życia. Przeprowadzono logistyczną analizę regresji, by sprawdzić powiązania czynników z BA.
Wyniki wykazały większe natężenie występowania EMS ze wszystkich czterech obszarów wśród badanych z FA oraz IA. FA było najmocniej powiązane z obszarem rozłączenia i odrzucenia, natomiast IA ze wszystkimi 3 obszarami za wyjątkiem osłabionej autonomii i braku dokonań.
Badani z GD uzyskali wyższe wyniki w obszarach: osłabiona autonomia, brak dokonań i uszkodzone granice. Postrzegana jakość życia była niższa wśród badanych z FA oraz IA.
Wyniki te implikują istotną rolę systematycznej oceny EMS podczas psychoterapii pacjentów z BA, co może stanowić ważny kierunek dla klinicystów.

Zuzanna Jopkiewicz

Aloi, M., Verrastro, V., Rania, M., Sacco, R., Fernandez-Aranda, F., Jiménez-Murcia, S., De Fazio, P., Segura-Garcia, C. (2019). The potential role of the early maladaptive schema in behavioral addictions among late adolescents and young adults. Frontiers in Psychology. Advance online publication.
DOI: 10.3389/fpsyg.2019.03022.

Wszyscy mamy krew na rękach...

Joker to amerykański dramat psychologiczny genialnie wyreżyserowany przez Todda Phillipsa, który wraz ze Scottem Silverem stworzył scenariusz oparty na podstawie serii komiksów o postaci, o tym samym imieniu, wydawnictwa DC Comics.
W Jokera bezbłędnie wcielił się Joaquin Phoenix, który swą grą aktorską fenomenalnie odzwierciedlił zaburzenia głównego bohatera, rysując nam wymagające i bardzo dokładne studium postaci. Postaci nieszczęśliwej, zagubionej, zniszczonej i pociągniętej do strasznych działań, które stały się początkiem krwawych zamieszek w mieście Gotham.

Artur Fleck, bo tak właściwie nazywa się Joker, to gnębiony przez innych, niezrozumiały i wyszydzany członek społeczności, która go nie akceptuje, a nawet prześladuje. Bohater cierpi na paragelię, czyli niekontrolowane wybuchy śmiechu w nieadekwatnych sytuacjach, których mimo szczerych chęci nie jest w stanie opanować. Co więcej, choroba ta często występuje u osób z objawami schizofrenii lub spectrum autyzmu, a niestety mamy możliwość podejrzewać, że główny bohater boryka się także z obiema tymi chorobami. Chcąc określić jednym słowem postać Jokera użylibyśmy słów: wyrzutek, dziwak. No właśnie i w tym tkwi problem. Tak właśnie traktują Jokera ludzie, tak traktuje go społeczeństwo. Czy ktokolwiek widzi w nim… człowieka? Biednego człowieka, który nieudolnie pragnie jedynie zaznać szczęścia, miłości, który dąży za swoimi celem, marzeniem by być komikiem? Niestety nie. Wszyscy szydzą, wyśmiewają i marginalizują Artura, to właśnie brak akceptacji społecznej, to wykluczenie i systematyczne niszczenie bohatera przez całe społeczeństwo pogłębia depresję Jokera doprowadzając do finalnej masakry.

Gdzie w tym wszystkim była aparatura społeczna, która powinna chronić takich jak Artur? Gdyby w dzieciństwie nie został skrzywdzony może nie doszłoby do tragedii? Artur przechodził leczenie psychiatryczne, kto nad nim czuwał? W międzyczasie dowiadujemy się, że terapeutka Jokera musi zakończyć z nim współpracę, ze względu na cięcia w budżecie. Jaki inny finał wydarzeń jesteśmy sobie w stanie wyobrazić skoro, samotny, dręczony człowiek, jest pozostawiony sam sobie, bez pomocy, a jedyne co otrzymuje od społeczeństwa to niezrozumienie i ciągłe kpiny, które niejednokrotnie wiążą się także z pobiciami. To nie mogło się skończyć dobrze!

Film porusza wiele problemów, przede wszystkim obrazuje do czego może doprowadzić człowieka nieleczona choroba oraz znieczulica społeczna. Film rzuca światło na osoby z zaburzeniami schizofrenii, depresji i spectrum autyzmu. Pokazuje jak ważne, a nawet kluczowe jest nasze zachowanie wobec takich osób oraz jak istotna jest specjalistyczna pomoc, aby ludziom takim po prostu umożliwić godne życie. To, co wydarzyło się w Gotham, nie jest winą Artura, którego wciąż krytykujemy, ale naszą! To my, każdy z nas, jest winny sytuacji w Gotham, na naszych rękach spoczywa krew zamordowanych. Artur był jedynie trybikiem, niepoczytalnym człowiekiem, który pociągnął za spust. Człowiek człowiekowi wilkiem jak pisał Edward Stachura, to my bierzemy odpowiedzialność za czyny Artura Flecka, którego doprowadziliśmy do tak krytycznego stanu.

Film Todda Phillipsa uświadamia jak potężną rolę odgrywamy w życiu społeczeństwa, jak istotne jest nasze zachowanie i jak ważne byśmy postępowali słusznie. Gdyby Artur spotkał choć jedną życzliwą osobę w swoim życiu może nie doszłoby do nieszczęścia? Postać Artura krzyczy do nas o chwilę uwagi, o odrobinę życzliwości, której niestety nie otrzymał. Jaki Ty jesteś w swoim życiu? Jak traktujesz Jokerów swojej codzienności?

Studenckie Koło Naukowe Psychoterapii DIALOG
Wydział Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego
ul. Stawki 5/7, 00-183 Warszawa
logotyp