SKN Psychoterapii "Dialog" z przyjemnością prezentuje pierwszy w bieżącym roku akademicki artykuł z serii recenzji książek poświęconych tematyce psychoterapii, publikowanej we współpracy z Wydawnictwem Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Tym razem przedstawiamy recenzję książki "Otwarte dialogi. Antycypacje. Szanowanie Inności" autorstwa Jaakko Seikkuli i Toma Erika Arnkila (więcej informacji: link).
OTWARTE DIALOGI. ANTYCYPACJE. SZANOWANIE INNOŚCI
Historia psychiatrii i psychoterapii przypomina poniekąd ruch wahadła, w którym doktryny biologiczne i psychologiczne naprzemiennie osiągają dominację. Pomimo coraz głośniejszych wezwań do integracji, której sztandarowym przykładem jest tzw. model biopsychospołeczny zaburzeń psychicznych, nadal można zauważyć podziały pomiędzy proponentami podejść „mózgowych” a „umysłowych,” farmakoterapii a psychoterapii, oraz nauki a sztuki. „Otwarte dialogi” Jaaka Seikkuli i Toma Erika Arnkila oferują natomiast prawdziwie zintegrowaną perspektywę, opartą nie tylko na teorii i praktyce leczenia, lecz także na realiach instytucji społecznych oferujących owo leczenie.
Autorzy przedstawiają opracowane na podstawie wieloletnich badań terenowych podejście oparte na otwartym dialogu (ODA), czyli multidyscyplinarną metodę wspierania osób w kryzysie psychologicznym. ODA jest w istocie procesem angażującym nie tylko lekarza i pacjenta, lecz cały zespół specjalistów współpracujących z osobą w kryzysie i z jej rodziną. Współpracę tę charakteryzują szacunek i otwartość. Na centralnym miejscu stawiana jest osoba doświadczająca kryzysu i jej dobro, dzięki czemu nie jest ona schematycznie wtłaczana w system opieki psychiatrycznej i społecznej, lecz reprezentanci poszczególnych instytucji starają się wspólnie podążać za jej potrzebami, przyjmując postawę dialogiczności, elastyczności i tolerancji niepewności. Biorąc pod uwagę specyfikę ODA, książka nie jest typową monografią naukową ani podręcznikiem, lecz stanowi pouczającą narrację na temat stawania się lepszym praktykiem. Nie zabrakło w niej jednak praktycznych porad i opisów badań.
ODA może wydawać się nieosiągalną fantazją – łatwo zdyskredytować osiągnięcia Seikkuli, Arnkila i ich współpracowników wskazując, że tworzyli ODA w kontekście społeczno-ekonomicznym bogatej Finlandii. „Otwarte dialogi” to jednak nie tylko ekspozycja formalnych reguł lecz także historia o stawianiu pierwszych kroków na drodze urzeczywistnienia pozornie nierealnego ideału. Autorzy w szczery sposób przedstawiają swoją metodę, otwarcie mówiąc o trudnościach, jakich doświadczali na wczesnych etapach pracy. Opisy przypadków przeplatają się z bardziej generalnymi refleksjami na temat nurtów w mainstreamowej psychiatrii, jak na przykład evidence-based practice, i realiów polityczno-ekonomicznych. Postawa dialogowości i intersubiektywności jest natomiast prezentowana nie jako jednostkowa interwencja terapeutyczna, lecz jako fundament ODA, nie tylko w kontakcie z klientem, lecz również w procesie wywierania systemowej zmiany.
„Otwarte dialogi” to zatem pozycja godna polecenia zarówno psychiatrom, jak i psychoterapeutom i psychologom. Autentyczna i samoświadoma narracja autorów, oparta na własnych doświadczeniach i uargumentowana wynikami badań, napawa nadzieją na wyłamanie się z klinczu ograniczeń teorii, praktyk i instytucji, zachęca do naukowych przemyśleń i zaprasza do poszerzenia własnych perspektyw, odważenia się na ludzkość i niepewność w kontakcie z klientem.
C9F35D90 8116 4BAD 9ADE FC9EF6D6BF54