SKN Psychoterapii "Dialog" z przyjemnością prezentuje kolejny artykuł z serii recenzji książek poświęconych tematyce psychoterapii, publikowanej we współpracy z Wydawnictwem Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Przedstawiamy recenzję książki "Dialog Motywujący w terapii problemów psychologicznych" pod redakcją Hala Arkowitza, Williama R. Millera oraz Stephena Rollnicka (więcej informacji: link).

DIALOG MOTYWUJĄCY W TERAPII PROBLEMÓW PSYCHOLOGICZNYCH

Dialog Motywujący nie jest tym, co pierwsze przychodzi na myśl: znudzony terapeuta, próbujący wykrzesać resztki entuzjazmu bezbarwnym i beznamiętnym okrzykiem: „Dasz radę! Uwierz w siebie.” i patrzący, jak twarz klienta przybiera odcień szarej groteski, bo znów nikt nie potrafił powiedzieć mu, jak ma żyć. Nasz terapeuta nie zrobi tego. On spyta: „Po czym by pan poznał, że żyje pan naprawdę?”
Dialog motywujący w terapii problemów psychologicznych (red. Arkowitz, H., Miller, W., Rollnick, S.), ukazujący się nakładem Wydawnictwa Uniwersytetu Jagiellońskiego (2017) to pozycja mówiąca, co to znaczy się zmieniać. Tak jak każdy człowiek potrzebuje wyruszyć w tę wędrówkę, tak i każdy odczuwa ambiwalencję. Chodzi o to, żeby ją rozpoznać, nazwać i przezwyciężyć.
Autorzy proponują podróż przez podstawy i teorię Dialogu Motywującego (DM), włączanie jego elementów do różnych terapii, jak zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, zaburzeń lękowych, PTSD; podkreślają ogromną rolę w pracy nad depresją i myślami samobójczymi, a także wracają do pierwotnego kierunku wyznaczonego przez DM: terapia problemów z nadużywaniem alkoholu, substancji psychoaktywnych, nikotyny. 
Kolejne rozdziały odkrywają przed czytelnikiem świat słów, które mają ogromne znaczenie. Transkrypcje rozmów pozwalają odczuć chwilę, która nie boi się trudnych pytań i nie boi się odpowiedzi, ponieważ płyną one z ust klienta i dlatego są najlepsze, jakie mógłby usłyszeć. Autorzy podają piękny przykład planowania, czyli ostatniego etapu procesu DM: gdy już zaangażowanie umożliwiło współpracę, ukierunkowanie określiło cele, a wywoływanie dodało motywacji, pojawiło się pytanie, co teraz i w którym kierunku? „Biorąc pod uwagę to, co powiedział pan wcześniej, co pana zdaniem trzeba zrobić?” – brzmiała odpowiedź.
„Chcę, ale chyba nie potrafię.” Znane. I nielubiane. Język zmiany często przeplata się z językiem podtrzymywania i to stanowi główny kierunek Dialogu motywującego… Autorzy pokazują założenia terapii, która ma pomóc wybierać „Chcę!”, bazując na podejściu, że człowiek uczy się tego, w co wierzy, przez to, co opowiadają mu inni. Czemu zatem nie mógłby posłuchać swojego głosu i swoich własnych słów? Wystarczy, by powtarzały to, w co chce uwierzyć. A jaka w tym rola terapeuty? W mowie wewnętrznej człowieka język zmiany przeplata się z językiem podtrzymywania, wzajemnie się negując. Miller i Arkowitz konstatują: "Każda wypowiedź o zmianie jest jak kwiat, terapeuta zaś układa z nich bukiet.” 
Książka utrzymana w tej tonacji nie pozwala zwolnić tempa. Jest to wspaniały przewodnik po rozmowie, która może zarówno wspierać inne terapie, jak i sama stanowić wsparcie dla osób doświadczających w nadmierny sposób ambiwalencji.

Joanna Borkowska

C9F35D90 8116 4BAD 9ADE FC9EF6D6BF54