SKN Psychoterapii "Dialog" z przyjemnością prezentuje kolejny artykuł z serii recenzji książek poświęconych tematyce psychoterapii, publikowanej we współpracy z Wydawnictwem Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Czwarta recenzja dotyczy książki "Terapia poznawcza depresji oparta na uważności" autorstwa Zindel V. Segal, Marka Williamsa oraz Johna D. Teasdale (więcej informacji: link).

 

TERAPIA POZNAWCZA DEPRESJI OPARTA NA UWAŻNOŚCI

Książka “Terapia poznawcza depresji oparta na uważności. Nowa koncepcja profilaktyki nawrotów” została wydana w 2001 roku, a jej autorami są Zindel V. Segal, John D. Teasdale, Mark Williams. Jest to kolejna próba stworzenia terapii opartej na starożytnej praktyce uważności wywodzącej się z buddyzmu. Autorzy opierali się na programie Jona Kabata Zinna, który stworzył ośmiotygodniowy program dla ludzi z objawami PTSD. Lektura jest przeznaczona dla terapeutów jako suplement nauki ośmiotygodniowego programu ćwiczeń (Mindfulness-Based Cognitive Therapy, MBCT), jednak może być również używana przez uczestników kursu którzy mają chęć zgłębienia się w teorię uważności. Książka jest podzielona na trzy części: etymologie depresji, opis cotygodniowych sesji oraz opis badań naukowych które dowodzą o skuteczności terapii poznawczej opartej na uważności. Przez całą książkę autorzy kładą nacisk na to jak bardzo ważne jest to, aby terapeuta który uczy uważności, miał swoją codzienną praktykę medytacji. Opowiadają o swoim własnym oporze w ustalaniu codziennej praktyki, pracy z nim oraz wreszcie wyjaśnieniu, czemu dzisiaj aby zapisać się na kurs terapeuty trzeba mieć dwa lata praktyki za sobą. 
Do opisu sesji są dołączone ulotki które uczestnicy dostają po zajęciach. Są to materiały które mają za zadanie pomóc utrzymać regularną praktykę - od kursantów wymaga się poświęcenia jednej godziny dziennie sześć dni w tygodniu na praktykę uważności. Została również podjęta próba tematyzacji najczęściej pojawiających się problemów, takich jak na przykład przekonanie, że w medytacji chodzi o to, aby osiągnąć stan relaksu. Mimo, że książka skupia się na uważności, zawiera również inne praktyki zaczerpnięte z buddyzmu m.in lovingkindness czy self-compassion, które są proponowane jako techniki radzenia sobie z krytykującym głosem w naszej głowie. 
Ta książka, mimo że zawiera wiele przytoczonych badań, jest napisana w przystępnym języku i może być przeczytana przez każdego, kto chciałby się dowiedzieć czegoś o uważności. Można ją również traktować jako autoterapię i samemu spróbować zbudować swoją codzienna rutynę mindfulness. Autorzy postarali się aby książka była interesująca zarówno dla osób które nigdy nie miały styczności z uważnością, jak i dla osób które pierwsze lektury w tym temacie, czy nawet dzień uważności lub wielodniowy retreat mają za sobą. 

Anna Wiatrowska