SKN Psychoterapii „Dialog” ma przyjemność zaprezentować drugi artykuł z serii recenzji książek poruszających tematykę psychoterapii, publikowanej we współpracy z Wydawnictwem Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Tym razem przedstawiamy recenzję książki „Lęk u dzieci. Poradnik z ćwiczeniami” autorstwa Ronalda Rapee, Ann Wignall, Susan Spence, Heidi Lyneham i Vanessy Cobham (więcej informacji: link).

 

LĘK U DZIECI. PORADNIK Z ĆWICZENIAMI.

Jeśli Twoje dziecko lub dziecko twoich znajomych boi się zostawać samo w domu albo woli regularnie zostawać w pokoju zamiast pójść do koleżanki na urodziny i pobawić się z rówieśnikami, to może „Lęk u dzieci. Poradnik z ćwiczeniami” jest właśnie skierowany do Ciebie, Rodzicu. Poradnik składa się z przystępnie wyjaśnionej teorii, zadań teoretycznych i praktycznych dla dzieci oraz rodziców. Każdy rozdział zawiera podsumowanie, dzięki czemu zarówno rodzic jak i dziecko mogą sobie przypomnieć, jakie umiejętności ostatnio sobie przyswoili. Program ćwiczeń w nim zawarty został przetestowany klinicznie i jest rezultatem pracy naukowej oraz doświadczeń terapeutycznych autorów (Ronalda M. Rappe, Ann Wignall, Susan H. Spence, Vanessy Cobhmam i Heidi Lyneham). Jego skuteczność została potwierdzona w wielu badaniach, a także w życiu konkretnych dzieci, z których historiami możemy się zapoznać w książce. Zaletą tej pozycji jest to, że autorzy, którzy profesjonalnie zajmują się psychologią, nie obiecują cudów, gdyż wiedzą, że tempo poprawy zależy od osobowości dziecka i rodzica, regularności ćwiczeń i złożoności danego lęku. Narzędzia, które mają pomoc dziecku radzić sobie z lękiem to: nauka myślenia realistycznego, panowanie nad negatywnymi myślami i uczuciami oraz kreatywne drabinki (radzenie sobie ze stopniowo coraz trudniejszymi zadaniami). Powyższe narzędzia zostały dostosowane dla dzieci w rożnym wieku, uczą ich samodzielności (w pewnym momencie dzieci samodzielnie mają tworzyć drabinki), a także mogą (a nawet jest to zalecane) być stosowane w życiu codziennym.

Dzięki poradnikowi możemy również nauczyć swoje dziecko brakujących kompetencji społecznych takich jak zdolności konwersacyjne, zawieranie przyjaźni czy bycie asertywnym.

Inną pozytywną stroną ćwiczeń może być zacieśnienie relacji rodzic- dziecko dzięki czasowi spędzanemu wspólnie oraz nauczenie dzieci radzenia sobie z porażką i strese. Rodzic może również poszerzyć wiedzę na temat własnego dziecka i trudności z którymi musi się ono zmagać, zwiększyć samoświadomość na temat własnej osobowości i sposobów wychowania (czy pomagają dziecku w radzeniu sobie z lękiem czy może utrudniają).

Zastosowanie tego programu może spowodować zmniejszenie lękowych reakcji u dziecka (choć, jak przypominają autorzy, czasem może być potrzebna konsultacja u specjalisty), ale tez może spowodować nabycie przez nasze dziecko przydatnych umiejętności na przyszłość takich jak: dążenie do swoich celów, większa odporność psychiczna, czy też bycie asertywnym. 

Maria Kopczyńska